Ulzburg, 31.12.1951

K o o l t

Dat ruschelt lies dörch Feld un Wohld,
De Maand schient dörch de Bööm.
Lütt Tiern de freert, dat is so koolt,
To freten niks, keen Blatt, keen Gröön.

Wat is de Winter doch so ruuh,
Mit keen hett he Erbarm.
Lütt Mümmelmann sitt ünnern Struck,
Dor is een lütt beet warm.

De Wind, de puust ganz ruuh ut Ost,
Lütt Vagels sitt in Bööm,
Bang sleit dat Hart jem in de Boss,
Is allns as een Drööm.