T o  E n n Ganz liesen fallt de Blää vun Boom, De Daag gaat gau to Enn. Dat is, as wenn twüsch'n waken un drömen Koppeln un Wisch'n sik slapen leng'n. Bald jo, denn is so wiet, Un allns liggt in depe Roh. Bi di, lütt Minsch, kummt ok de Tiet, Dat di de Ogen fallt mol to. To Enn is denn dien Levensweg, Keen Ton waakt di mehr op. Wenn buten Leven maakt sik trech: Lütt Vagels singt di övern Kopp. Du slöppst un slöppst, bit op den Dag, Den Gott alleen bestimmt - Wann un woneem de kamen mag ? - Keen weet, froog mol den Wind.