Leve plattdüütsche Frünn,mit disse Sieden möch ik an den nedderdüütschen Schrieversmann un Theoterspeler Johann Ingwer Johannsen erinnern, de bit to sien Utbombung 1943 in Hamborg-Altno waan de. He harr vele nedderd. Theoterstücke schreven. Hett mit Laienspelers de »Nedderd. Speelschar Altona» grünnt un sien egen Stücke opföört. He weer Autor, Speelbaas un sülben een begeisterter Spaaßmaker.
Bit to de Utbombung, wo he sien gesamtes Hab un Goot verlör un mit sien Familie de Stadt verloten müß, hett he 241 Theoteropföhrungen över de Bühn bröch. He weer een Naturtalent un Autodidakt.
Beruflich weer he bi de Stadt anstellt. Ers bi de Altnoer Füerwehr un na een schworen Unfall in Deenst, hett he toletzt bi de Mietpreisbildungs- und prüfungsstelle im Amt Uhlenhorst Deenst daan.
Villicht erinnert sik jo noch de Een or Anner an een Theoterstück. Ton Biespeel an
»De Kuckuck« (Gerichtsvollzieher) Komedi in 3 Törns
»Dat Testament« Komedi in 4 Törns
oder »De leve Verwandtschop«
»De Friewarwer« Lustspeel in 3 Törns
Ok hett he een Speel för Kinner schreven un speelt:
»Till Uulenspegel in Hev'n« in 5 Biller mit Musik un Danz
Dat fangt so an:
|
T i l l. (vörn Vorhang) Hört to, ji Minschen, groot un lütt: Ik weer op Eer mol swatt, mol witt, dreev mien Spijök mit jedereen, no Rang un Würden heff ik nich seh'n. Op Schoster, Kromer, Bürgermeister, ik leet jem scheten all koppheister. Wat hebbt se schimpt, wat hebbt se roort, wat weern de Meister-Fruunslüüd in de Foort, wenn ik mit Pütt un Pann un Schiev'n na Hartenslust dä mien Spijök mol driev'n. Mol in de Stadt, mol op'n Lann un drieven se weg mi ok mit Schimp un Schann, mi röör dat nich, ik nehm dat Leven as dat keem, verloot mit op mien Kopp, mien Been. In Schilda, jo dat weer noch wat, dor dregen se de Sünn in't Rathuus rin, in Sack! In Erfurt weern ganz slaue Herrn, jüm Esel sull ik dat Snacken lehrn. Fiefhunnert Doler krieg ik door in bor, »i A« lehr he bi mi! Full gornich swoor. |
T i l l. Un lachend trock ik wieder dörch de Welt, vordeen mit Spooß un Jux mien Geld. Doch nu, nu is för mi sowiet, Hein Klapperbeen, de säg, wart Tiet! He meen, harr noog op Eer wull dreben, sall nu in de Höll or in Hev'n. In de Höll? Ne! Dor geit dat nä den Hev'n rin, mol sehn op ik mien Glück dor finn. He, Petrus! Mok mol op dien Döör, Till Uulenspegel steit davör! (de Vörhang deelt sik un Petrus kiekt fünsch dor ruut) P e t r u s. Wat is mi dat, du Uulenspegel wullt hier rin? Dat sloog di gau man ut den Sinn. (... un so wieder) |
De »Niederd. Bühne Altona« hett in dormoligen »Haus der Jugend« (Museumstr.), in de Loge (Max Brauer Allee), im »Theater des Westens« (weer am Schulterblatt, is in Krieg zerstört), bi Pabst in de Königstroot un in vele anner Säls speelt.
Dat gifft noch Rulln vun disse Stücken. Dat Institut för Nedderdüütsche Spraak in Bremen hett se in Verwohr noom. (E-Mail: INS.Bremen@t-online.de, Internet: www.is-bremen.de/ins)
In Krieg woor »Jo.Jo.« (so woor he allgemeen nömt) noch as Sanitäter utbild un müß 1 Johr op een Lazarettzug, de Verwundeten vun de Fronten holn. Dorbi harr he nich vörtostellende, depremierende Belevnisse - weer denn wedder beindruckt vun de wunnerschöne Natur. He weer jo bit dorhen nich ut sien nedderd. Heimot ruut koom. Ok harr he een bannig Lengen na Huus.
In de Tiet schreev he vele Riemels in Hoch- un Plattdüütsch. Vele sünd Tietgeschich. – Man kann se een poor Sieden wiederlang lesen!
As endli de Krieg to Enn weer, Jo.Jo. sien Familie harr een Bliev in Kreis Sebarg/Holsteen funn, grünn he bald een nee Speelschar, nu de »Nedderdüütsche Bühn Ulzborg« ehem. Hamborg-Altno.
He wull Freid maken un speel in ca. 20 Ortschaften regelmäßig un wöör överall begeistert opnaam.Johann Ingw. Johannsen hett över 60 Theoterstücke inszeniert un över 700 mol op de Bühn stahn.
Leevt hett he vun 1900–1967.
De Dochter
Marga Ramcke
